Het zijn lange kilometers in Noorwegen, zegt Henk altijd. Henk is de zoon van Joop en Corrie (allebei 75 jaar), die dezelfde reis maken als wij en met wie wij ’s ochtends vaak ontbijten en ’s avonds weleens een biertje drinken in het hotel om de route van de volgende dag te bespreken. Het zijn niet zozeer de afstanden die lang zijn, want op sommige dagen rijden we ‘slechts’ 275 kilometer, maar het zijn de slingerwegen, de caravans die je niet altijd in kunt halen en vooral de prachtige stopplekjes onderweg.
Walvissen
De eerste dag op de Lofoten zijn we ongeveer iedere kilometer gestopt om te genieten van het uitzicht en foto’s te maken. Daardoor waren we bijna te laat voor de walvistour vanuit het dorpje Andenes, die we voor geen goud hadden willen missen.
We hebben al wel eens eerder walvissen gezien, in Canada en in Zuid-Afrika, maar we wisten eigenlijk niet dat je ze zo ‘dicht bij huis’ ook kon zien. De walvissentour vanuit Andenes deed in niets onder voor de tours die we eerder hebben gedaan. Deze tour was georganiseerd vanuit The Whale and Dolphin Conservation Society en dat was te merken ook: de crew, die vooral uit onderzoekers bestond, wist erg veel over de dieren te vertellen.
Na een schommelig boottochtje van zo’n veertig minuten was ongeveer de halve boot zeeziek. Joris had hier ook wel wat last van, maar gelukkig hoefden voor ons geen zakjes tevoorschijn te komen
. We hebben uiteindelijk twee walvissen gezien, die allebei twee keer boven kwamen. Met een sonarsysteem konden de onderzoekers dit al voorspellen; de walvissen maken klikgeluiden als ze onder water zijn, en als de walvis naar boven komt, stoppen deze klikgeluiden. Vervolgens bleven de beesten steeds een poosje boven water, waarna ze met een diepe duik en een zwaai met de staart weer de diepte in verdwenen. Volgens de onderzoekers waren deze walvissen ongeveer 18 meter, behoorlijk indrukwekkend!
In het hotel in Kabelvåg merkten we pas goed dat het zelfs op de Lofoten nog licht blijft ’s nachts. De middernachtzon beperkt zich dus niet alleen tot de Noordkaap, en kan een behoorlijke invloed hebben op je nachtrust. Wij hebben maar een paar donkere handdoeken voor de gordijnen gehangen, om de zon ’s nachts buiten te houden, maar voor wie de reis nog gaat maken: neem van die oogmaskers mee die je ook vaak in een vliegtuig krijgt, dit slaapt waarschijnlijk een stuk comfortabeler.
Lofoten
De Lofoten zijn trouwens absoluut de moeite waard! Op weg van Kabelvåg naar Andenes werden we al getrakteerd op allerlei mooie uitzichten (enorme bergen met sneeuwtoppen, meertjes, vissersdorpjes met de traditionele rode huisjes en rekken met drogende vis), maar de weg die we de volgende dag hebben gereden, was minstens net zo bijzonder.
Vanuit Kabelvåg moesten we met de ferry naar het vaste land, maar om nog zoveel mogelijk van de Lofoten te kunnen zien hebben we de ferry van 16.00 uur genomen, en niet die van 08.15 uur. In de tussentijd dachten we dat we nog wel naar Å zouden kunnen rijden, het meest zuidelijke stadje van het deel van de Lofoten waar wij verbleven, en meteen ook de stad met de kortste naam ter wereld. Ondanks het feit dat deze rit maar 125 kilometer was, waren we na twee uur rijden nog 40 kilometer van Å vandaan. Om de laatste ferry niet te missen, zijn we maar omgekeerd en teruggereden naar Svolvær, waar we de boot hebben genomen naar Skutvik. Ook deze bootreis, die maar twee uurtjes duurde, hebben we nog kunnen genieten van de mooie uitzichten. Eigenlijk is het gewoon niet mogelijk om te beschrijven hoe mooi de Lofoten zijn; we zullen ter compensatie een paar extra foto’s toevoegen…
De laatste dagen
Op het moment dat we dit schrijven is het al weer maandag 2 juli en zitten we in het laatste hotel van deze rondreis. Vandaag gaan we op zoek naar een aantal staafkerken, waar we jullie in ons volgende blogje meer over zullen vertellen. Daarin zullen we ook nog uitleggen hoe de boottocht van Oslo naar Fredrikshavn in Denemarken was. Tot over een paar dagen, dan weer vanuit Breda!
Leuk verhaal? Lees hier (klik) meer van deze auteur









Vakantiebabbels kun je ook volgen via Twitter ! (klik hier om te volgen)
Wat een ontzettend mooie verhalen hebben jullie verteld; we hebben er van genoten ! En wat een reis is het geweest…volgens mij wordt het behoorlijk afkicken voor jullie, straks weer terug in Breda. Gelukkig hebben jullie de foto’s nog. Bedankt dat we zo mochten meegenieten met jullie enne…als de kinderen iets ouder zijn willen wij ook zeker een rondreis die kant uit gaan maken
Schitterend verhaal. Als mijn kinderen wat ouder zijn ga ik deze reis zeker ook een keer maken, lijkt me een niet te missen ervaring.