
Vandaag gaan wij op Highland Safari. Daarvoor rijden wij naar een plaatsje dat Dull heet. Dull heeft een stedenband met Boring (USA). Ik maak een foto van het plaatsnaambord.
Onze gids is Andy. Andy lijkt sprekend op Paul de Leeuw, hij lijkt bijna nog meer op Paul de Leeuw dan Paul de Leeuw zelf. En hij heeft vandaag grapjespap gegeten. Hij laat ons de opgezette dieren zien. ‘That’s a stag. That’s a grouse. And that one just flew into the building.’ Hij wijst op een vossenkop die aan de muur hangt. ‘If you look outside, you’ll see him swinging his legs.’
Wij gaan in de bergen rond Aberfeldy op zoek naar de Big Five van de Hooglanden, in een Land Rover Defender. We krijgen ook alle vier een verrekijker. Wij rijden over onbegaanbare paden. We zien edelherten – met een telescoop weliswaar – en nog wat klein spul. De dieren schuilen voor de regen, zegt Andy.
Of wij de Big Five van de Hooglanden eigenlijk wel kennen. Niet? Eland, edelhert, ree, inderdaad. Nummer vier is de grouse – the Famouse Grouse – dat spreekt. Bij al die herten moet je immers wel wat te drinken hebben. Nummer vijf is de midge, die slechts in meervoud voorkomt: midges. Dat zijn de beruchte minuscule muggen. Een mug? Big Five? Ja, en wie dat niet gelooft die moet maar eens met windstil weer bij een meertje gaan zitten vissen. Een wolk midges kan een mens tot waanzin drijven. Gids Andy adviseert als bescherming tegen de muggen Skin-so-soft (een goedkope handcrème, verkrijgbaar in iedere supermarkt) en het eten van Marmite. Inmiddels weet ik niet meer wanneer Andy serieus is, en wanneer hij je in de maling neemt. Ik wil zeggen dat hij op ‘Pol the Lion’ lijkt, maar het lijkt mij onwaarschijnlijk dat hij hem kent.
Die stedenband van Dull met Boring is echt, vertelt Andy, al doen ze er verder niets mee. Ze waren de flauwe grappen over hun dorp zo spuugzat dat ze besloten zelf de beste grap te maken. Zo sta je altijd 1-0 voor. Het is het soort zelfspot dat geboren wordt uit lijfsbehoud, begrijp ik. Ik kijk nog eens goed naar onze gids, zijn olijke Paul-de-Leeuw-gezicht, zijn Schotse kilt en kniekousen, die hij draagt voor de toeristen. Voor ons. Hij krijgt natuurlijk tien keer per dag de vraag of hij er wel iets onder draagt. Ineens vind ik hem zeer aandoenlijk.
Leuk verhaal? Lees hier (klik) meer van deze auteur


Vakantiebabbels kun je ook volgen via Twitter ! (klik hier om te volgen)
Laatste reacties