Dit jaar verkeren wij in de zeer luxe positie om vier weken op vakantie te kunnen gaan. Vorig jaar trokken we in 21 dagen door Frankrijk, langs zes verschillende plekken. Het was even plannen, puzzelen en doorrijden, maar we hebben genoten! Veel gezien, beleefd en genoten. Het rondreizen beviel heel erg goed, maar we hadden achteraf bekeken een ‘groot’ probleem. We hadden de Pyreneeën niet gehaald. Het was simpelweg te ver. En de enthousiaste keuze voor het alternatief: afslaan richting het midden vanaf de Bretonse kust, maakte dat onze Pyreneeëndroom langzaam een illusie bleek, in plaats van een haalbare bestemming.
Zomer 2011 in Vulcania in de Auvergne (Aanrader!)
Lees een stukje mee. Voor wat uitleg over en begrip voor onze Pyreneeën bijna-obsessie. Een stukje tekst uit een reisgidsje van uitgeverij Kosmos, over de Pyreneeën uit 1970.
“…Ergens in het zuiden, waar Frankrijk eindigt en Spanje begint, verheft zich een ruim 400 km lange bergketen. De directies van de reisondernemingen hebben er niet zo veel contacten als in Oostenrijk of aan de Costa Brava. Een waas van geheimzinnigheid omgeeft dit gebied. Ontegenzeggelijk, er gaat een mystieke sfeer van de Pyreneeën uit. Niet alleen van het landschap, de duistere grotten en de vele onderaardse riviertjes, maar ook van de mensen zelf.”
Oldtimer reisgidsje van Kosmos uit 1970
De Cevennes in de Lozère waren prachtig, maar toch knaagde er iets, een onvervuld verlangen… Voortkomend uit een hang naar en diepe liefde voor grensgebieden, het hete Zuiden, zowel bergen als kust en onverstaanbaar Patois. Maar ook. Een afschuwelijke afstand. Als je bedenkt dat Jurriaan de enige is die rijdt. Bruno, Lara en ik hebben namelijk geen rijbewijs.
Maar dit jaar doen we het anders. Er zijn ondertussen al twee waanzinnige bestemmingen geboekt. Zeer verschillend van ‘ondergrond’ en van type camping. Maar beide in de Pyreneeën. De ene in de Pyreneeën ‘Atlantique’ en de andere in de Pyreneeën ‘Orientales’. Eenmaal Kust en eenmaal Bergen. We gaan er helemaal doorheen. Vanaf de zijde vanaf Perpignan tot aan het meest zuidwestelijke puntje bij Hendaye. Dagtochten naar Andorra en Bilbao (Spanje) staan nu al ingepland. Ik krijg kippenvel als ik eraan denk. Aan de diversiteit, aan de afwisseling, de hitte en aan de (zoals het reisgidsje zo mooi beschrijft) ‘mystieke sfeer van zowel het landschap als het volk.’
En, ten slotte een kleine vrolijke rekensom: 1 + 1 = 2, maar we hebben 4. Dus 4 – 2 = dus nog steeds 2 hele weken over! Die gebruiken we voor de heen- en terugweg. En neem van ons aan, die kun je zeer interessant invullen, onderweg naar de Pyreneeën…
Suzanne
De geuren, de kleuren en krakende hitte van het Estérel gebergte zal ik nooit meer vergeten. Als driejarige, het was 1979, maakte dat ontzettend veel indruk op mij. Tot op de dag van vandaag beleef ik reizen, vakantie en het ontdekken van nieuwe plekken op dezelfde manier. Maar mét een gouden randje. Want! Ik doe het samen, met Jurriaan (1975), zoon Bruno (2005) en dochter Lara (2007). Lees hier meer van deze auteur!
Vakantiebabbels kun je ook volgen via Twitter ! (klik hier om te volgen)
echt heel erg leuk
Allereerst mijn complimenten voor jluile enorm inspirerend blad en site.Nu zit ikm met de volgende vraag, ik wil graag semifreddo gaan maken de komende kerst en heb zowel in de delicious kerst 2010 een recept gevonden, als ook op deze site.Beide met amarenenkersen, en praline.Nu geeft het ene recept aan het met eiwitten te bereiden,en het andere recept geeft aan het met eidooiers te bereiden In beide zit toch wel een wezenlijk verschil, en ik vraag mij nu af,eiwitten, of eidooiers. Heeft iemand hier een idee over?
Leuk stukje en geniet van de vier weken vakantie
Ik ga je verhalen zeker volgen!!
Tsjonge… vooral die heen en terugreis. Dat wordt echt genieten! Ik weet er alles van. Er is niets leukers dan Frankrijk Binnendoor